Tanny Snaar is 74 jaar en werkt nog altijd met veel plezier. Niet meer als ondernemer, maar via de Doorwerkregeling bij Vannu en voor Later. Ze is executeur en ondersteunt het team met de afwikkeling van nalatenschappen. Doorwerken geeft haar voldoening, houdt haar scherp en stelt haar in staat om met haar kennis en ervaring van betekenis te blijven voor anderen.
Tanny was eigenaar van een assurantiekantoor. Rond haar zestigste begon ze bewust na te denken over de volgende fase van haar loopbaan. In 2014 volgde ze de opleiding tot registerexecuteur. Ze had op dat moment al ervaring als bewindvoerder voor twee oudere tantes. Na hun overlijden wikkelde ze hun nalatenschappen af. “Ik merkte toen: dit kan ik best aardig”, vertelt ze. “Zaken uitzoeken, overzicht creëren en ervoor zorgen dat alles zorgvuldig en goed wordt geregeld, dat past bij mij.”
Toekomstplannen maken
Tanny besloot er volledig haar werk van te maken. In 2016 verkocht ze haar assurantiekantoor om zich volledig te richten op het executeurschap. Nog steeds als ondernemer, maar geen mensen meer in dienst en niet meer in de avonduren en weekenden aan het werk. Ze deed het vele jaren met plezier en werkte door tot ver na AOW-leeftijd. Gezien haar leeftijd wilde ze bewust nadenken over de continuïteit van de dossiers. Twee jaar geleden nam ze een besluit: ze droeg haar lopende dossiers over aan Gera Janssen, eigenaar van Van nu en voor later.
Tanny en Gera kenden elkaar al vanuit de opleiding tot registerexecuteur en hielden daarna regelmatig contact. De overdracht voelde passend en logisch. Maar van stoppen met werken was zeker geen sprake. “Ik vroeg Tanny of ze voor mij werkzaamheden wilde blijven doen. Dat wilde ze gelukkig”, vertelt Gera. “Tanny verzorgt de praktische afhandeling van nalatenschappen en neemt werkzaamheden op zich waar ik anders zelf veel tijd aan kwijt zou zijn. Dankzij haar kennis en jarenlange ervaring kan ze die volledig zelfstandig uitvoeren. Tegelijkertijd draagt ze niet meer de verantwoordelijkheid voor een eigen bedrijf, met alles wat daarbij komt kijken. Voor haar is dat een ideale combinatie.”
Doorwerken met de Doorwerkregeling
Ze maken gebruik van de Doorwerkregeling. Voor Tanny is deze constructie heel aantrekkelijk. Na jarenlang ondernemerschap heeft ze geen behoefte meer aan btw-aangiften, facturen en alle administratie die daarbij hoort. “Ik vind het erg fijn dat ik daarvan af ben”, zegt ze. “Nu geef ik mijn uren door, krijg ik snel betaald, een jaaropgave en is het klaar. Het is makkelijker, overzichtelijker en duidelijk. Ik weet precies waar ik aan toe ben.”
Gera is ook erg te spreken over de Doorwerkregeling. “Ik zie in de praktijk hoe waardevol het is als ervaren mensen na hun pensioen blijven werken. Ze brengen kennis, rust en levenservaring mee die je nergens anders vindt. Juist in ons vak, waar je met mensen werkt in een kwetsbare periode, is dat goud waard. De Doorwerkregeling maakt dat laagdrempelig: de afspraken zijn helder vastgelegd in de doorwerkovereenkomst, de administratie is minimaal en er is volledige flexibiliteit voor allebei. Tanny bepaalt zelf wanneer en hoeveel ze werkt, en ik weet dat de dossiers in vertrouwde handen zijn. Voor mij als werkgever is het een ideale manier om haar expertise aan Vannu en voor Later te binden.”
Ook de persoonlijke benadering van Doorwerkgever spreekt Tanny aan. Ze ervaart Doorwerkgever als een betrokken partij die actief uitdraagt waarom doorwerken na de pensioengerechtigde leeftijd van waarde kan zijn. En dat is voor haar heel belangrijk: “Ik weet uit ervaring dat met pensioen gaan een hele lastige fase kan zijn. Van de ene op de andere dag zit je fulltime thuis en ben je je regelmaat, je zingeving en bron van energie kwijt. Dat heeft impact. Daarom is het zo goed dat er aandacht is voor doorwerken na pensioen.”
”
Ik weet uit ervaring dat met pensioen gaan een hele lastige fase kan zijn. Van de ene op de andere dag zit je fulltime thuis en ben je je regelmaat, je zingeving en bron van energie kwijt.
Niet in het pensioengat vallen
Ze vertelt over haar man Johan. Hij ging vervroegd met pensioen en had een lange lijst gemaakt van alles wat hij wilde gaan doen. In de praktijk kwam daar weinig van terecht. “Die lijst bleef een lijst”, zegt Tanny. “Hij kon zijn draai niet vinden en fleurde pas weer op toen zijn oude werkgever belde met de vraag of hij twee dagen per week wilde terugkomen.”
Johan ging jongere medewerkers bij het UWV begeleiden en droeg zijn praktijkkennis aan hen over. Het gaf hem opnieuw structuur, energie en het gevoel dat zijn ervaring ertoe deed. Voor Tanny was dit een belangrijke les. Ze zag hoe groot de overgang van een werkzaam leven naar een volledig ‘werkloos’ bestaan kan zijn. “Je kunt echt in een gat vallen. Ik wist heel zeker: dat gaat mij niet gebeuren, ik blijf werken.” Die belofte aan zichzelf hield stand.
Werken omdat het mag
Die vrijheid die Tanny nu ervaart, is belangrijk voor haar. “Ik heb niet meer de verplichting om iedere dag te werken”, vertelt ze. “Ik kan zelf bepalen: deze dag doe ik dit, die dag doe ik dat en daarna doe ik een paar dagen niets.” Er blijft daardoor voldoende ruimte over voor haar kleinkinderen, vakanties, wekelijkse sportmomenten – Tanny is vier keer per week in de sportschool te vinden – en vrijwilligerswerk voor de buurtvereniging.
Het extra inkomen is voor Tanny prettig, maar niet haar belangrijkste motivatie. Veel belangrijker is de waardering die ze van mensen krijgt en het gevoel dat ze iets kan bijdragen. “Ik krijg heel veel terug van mensen”, vertelt ze. “Ik denk dat ik daarop teer. Dat ik daarvoor leef. Het lijkt me vreselijk als dat helemaal wegvalt.”
Mensen helpen als drijfveer
Ook buiten haar werk voor Vannu en voor Later zet Tanny zich in voor mensen die ondersteuning nodig hebben. Als mentor helpt ze mensen met dementie of psychische problemen. Ze regelt financiële zaken, overlegt over zorgplannen en gaat als het nodig is mee naar een arts of tandarts. Dat werk kan intensief zijn en vraagt om duidelijke grenzen, maar het laat ook zien wat Tanny drijft: “Ik gebruik mijn kennis en mijn hersenen om mensen te helpen”, zegt ze. “Omdat ze niet meer goed voor zichzelf kunnen zorgen of omdat ze hulp nodig hebben met het goed regelen van hun nalatenschap.”
Tanny denkt voorlopig niet aan stoppen. Zolang ze gezond blijft, plezier houdt in haar werk en haar bijdrage van waarde is, gaat ze door. Niet uit gewoonte of verplichting, maar vanuit een bewuste keuze. “Ik kijk gewoon hoe het gaat. Zolang ik het leuk vind én fit genoeg ben, blijf ik dit doen.”
